İnsan kendi kendine nazar değdirir mi yoksa bunun nazarla değil de sakarlıkla alakası mı var :) Yılbaşı gecesi fena sayılmazdı sadece çok yoruldum..Hani yalnız olsam veya bir iki kişi(anlarsınız) şöyle elimi ayağımı uzatsam(evde olanlar için geçerli bir durum tabi) çok daha güzel olabilirdi.Ama bir başka açıdan bakalım eğer arkadaşlarım olsaydı(ne güzel) ve hoş sohbetler,şen kahkahalar;bu da harika olabilirdi.Peki ya sevidiğiniz yanıbaşınızda olsaydı,birlikte mum ışığında otursaydınız, güzel parçalar eşliğinde şarkı söyleseydiniz, sonra da üç iki birrrr diyerek yeni yıla ona sımsıkı sarılıp girseydiniz; bu da muhteşem olabilirdi.Peki dışarıda bir mekanda çıstak çıstak parçalarla birlikte,sabaha kadar dans muhabeti,alkol,kalabalık,tatlı yorgunluk olsaydı gecenin ardından;belki bu da farklı bir giriş olabilirdi yeni yıla..
İşte ben yoruldum ama düşündüm yatağıma yatınca..Onlarla birlikte geçirdiğim kaçıncı zamandı,bir daha aynı kareden yakalayabilecek miydim onları,parmaklarımı yakınca tutamadığım gözyaşlarımı bir daha akıtabilcek miydim o hislerle,yeni yıla girdiğimiz ilk dakikalarda o kargaşa anını fırsat bilip kaçamak konuşmaları yapabilcek miydim o insanlar yanımdayken, en büyüğümüzle son izlediğim filmi konuşabilecek miydim bir daha? Birdenbire cenaze yıkama aracının soğukluğunu hissettiğim anı hatırlayıp yine geri gelecek miydim?..En son ne zaman aynı havayı soluyacağımızı biliyor muyuz onlarla..ben bilmiyorum..Bu düşünce aklıma damlayıverdi aniden ve 'iyiki varsınız' dedim içimden..Ardından sevilmenin ne kadar güzel bir erdem olduğunu düşündüm,değer verilmenin,bunu gözlerinizden okuyabilmenin...Aynaya baktım,yanaklarım al aldı, odama kaçmıştım ya evdeki sevinç anında..Sonra yanlarına gittim herkesi öptüm.Sizi seviyorum,yakınlarım,dostlarım...seni de.. ;)
