yine komık oldu... keşke dinleseydi. bana ne yapmam gerektigini söylemeseydi. farklı bir dil kullansaydı. kırmasaydı beni. zaten ben bir yanım ne kadar cok iste de olması gerekeni yapmamış mıydım. henuz yapmasamda bunu planlamadım mı? ama neden biraz bekleyip olacakları görmek istemedin ki. biliyordun değil mi gideceğimi? ben de biliyorum olacaktı. denseydim olacaktı. ama bunu görmemize fırsat vermedin. çünkü istemedin gitmemi, yanından ayrılmamı..peki nereye kadar? ben kendi ayaklarım üstünde duramyacak mıyım? küçük bir kız cocuguyum değil mi, elimi tutmanız gerek. karar vermelisiniz benim yerime. hayatımla, isteklerimle ilgili olan seyleri. benim fikrim benim ne istedigim hiç önemli değil, değil mi? nasılsa ufak bi çocuk, nasılsa dizinin dibinde. üzülmeyecegim diyorum.

elimde değil. küçüğüm ya ondan, elimde olamaz zaten birsey.

karar ?

ne yaptıgımı elbetteki biliyorum..ama karsı tarafa nasıl aktarabilirim. nasıl herseyin yolunda gittiğini gösterebilirim. sadece hisler mi gercek olanlar? hislerimde yanılmıyorum demek mi kafama çok karısıyor kimi zaman. işte o günlerden biri, hatta gün değil de saatlerden birini yasadım az evvel. anlatamadım kendimi, herseyin yolunda gittigini.. cirkin laflar değil de nebileyim işte. oluyor arada, hersey benim dengesizligimden mi diyorum.. ama ceken sey ne bilmiyorum.. tuhaf bir insanım hepsi bu.. kimselere bulaşmayayım madem..kimse de bana yanasmasın. oluru ne? olması gereken ne? sıkıldığım için mi tüm bunlar? DEĞİL. e o zaman nasıl anlatabilirim, nasıl cıkarım işin içinden. uzaklaşmam lazım kendimden, yerimden, cevremden, herkesten. bu mudur? uzaklaşında herseyi orada koyup gidecek miyim?
sıkıldım ve sıkkınlıgımı bile yansıtamayacak kadar ahmak mıyım? o kadar cok soru işareti var ki kafamda su an. ama yoktu sabahtan, dun, ondan önce..şimdi neden birden böyle oldu?
ben kendimce dogru olan seyleri yapıyorum. içim sıkılmıyor, huzurluyum su an. o zaman sıkan sey ne olabilir? biliyorum ki 4-4lük değil hiçbirsey.
secimler yapıyoruz, iyi kötü, dogru yanlış..bizi biz yaparken.kırıyoruz, kırılıyoruz.
biliyorum ama akratamıyorum..
hersey güzel olacak bir gun.

sulugöz güzel de...
ya sıcaklar?

noldu?
cok mu gülüncüne gitti?
değil, değil mi? anlamıyorum. bunalıyorum. sıcakla alakası yok bunu biliyorum. yazıyorum yazıyorum yeni bastan alıyorum. reset atmalı mıyım kendime. yoksa komple çöp kutusuna mı göndermeliyim beni?
biliyor musun, agırlaşıyorum. ordayım. şuradayım. burdayım. aklım her yerde. hışkıra hıçkıra ağlamak nasıl birsey?
çok agırım, kaldıramıyorum kendimi, yükümü, ruhumu, düşüncelerimi..sıkıldım. bunaldım. gecmiyor. sıcak daha sıcak ve daha ağır. aynı anda görebilsem bir cok yeri ve kişiyi ne güzel olurdu. özledim.. ben burda hangi karedeyken digerleri hangi karede. ya da neresinde. farkında bile değil. sen istedigin kadar anlatırsın kendini ben istedigim kadar anlayorum kendimi. kalan kalır orda. uzakta :(
nefret ediyorum.

ben kimim

aradığınız kişiye şu an ulaşılamıyor,tekrar denemenize gerek yok.

belki bir gün..
kimbilir..

ne istediğini bilmeyen biri varmış
herşeyden elini ayağını çekmeye karar vermiş
ama bundan da pek emin değilmiş.
sonrasında düşüvermiş..
masal sona mı ermiş?