UnutMADIMAKlımda

"Hor baktık mı karıncaya
Kırdık mı kanadını serçenin
Vurduk mu karacanın yavrusunu
Ya nasıl kıyarız insana?"

Hasret Gültekin

Peki, ya başkasına çay demlersem? demiş.
Diğeri de bakmış öylece.

nedendir, bilinmez

o köşedeki 3 katlı eski ev yok artık, balkondan el sallayan yaşlı amca da. hiç konuşmazdı belki dilsizdi sadece "çok güzelsin" hareketi yapardı tüm parmakları birleştirip göğe doğru sallayarak. anlattım ya daha önce de.. yani seviyordum o zeytinyağlı dolma kokusunu mahallemde. o yaşanmışlık kokan evi yıktılar şu meşhur aynalı camları olan apartmanlardan diktiler. amca da ya huzur evinde ya da çoktan toprağa karıştı.
şimdilerde -çok uzaklaşmış olmasam da ordan- karşıdaki apartmanın önünden ne zaman geçsem teyze sesleniyor birinci kattan ; "kızım, imdat! imdat!" diye. ilk nidayı duyuduğumda durdum, ses nerden geliyor diye baktım derken hemen altındaki dükkanı işleten esnaf dayı, "yok birşey teyze hasta" dedi. bi daha baktım bir tuhaflık vardı sahiden her şey normal görünüyordu. şimdi ne zaman ordan geçsem hep imdat diye sesleniyor ben de çaresiz devam ediyorum yoluma. acaba nesi vardı, gençliğinde kimbilir nasıldı, masallardaki gibi bir aşkı vardı uçup gitti belki.. bilinmez.
sonra yol buyu düşündüm; yarın ben yaşlanınca unutursam gençliğimi, güzel anılarımı, sevdiğimi.. kendimi.
bir yere varılmaz
böyle de yaşanmaz.
koşturmacaya devam
vapuru kaçırmadan
at şu düşünceleri ordan
.
çok kafiyeli yazarım yeri gelince, nokta. :)

severim

çok güzel haber bu !

"bir şeyi anlamaya çalışırken neyi dikkate almam gerektiğini bilmiyordum. sözlere değil, yapılanlara bakmalıydım. güzel kokularıyla beni öyle büyülemişti ki... ondan uzaklaşmamalıydım... onun bana yaptığı o küçük numaraların arkasında yatan sevgiyi anlamalıydım. çiçekler çok tutarsız oluyorlar. ama onu nasıl sevmem gerektiğini bilmeyecek kadar küçüktüm..."

http://listelist.com/kucuk-prens-animasyon/

ne arabesk olacakmışım ben de..bakma ucundan dönmüşüm. kafamda takla atan bu şarkılar neyin nesi sorarım kendime? tiksindim kendimden resmen. şu an.

SEBEBİM DERLER YA

ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...

acemi zamanlar silinsin
ölümüm senden olur
bilinsin
sen istesen aslında
bütün kafiyeleri eskitirsin

aklında kalmayacak aklım
başka kollar başka sarılmalar
ve her defasında alsancak
platonik rutubet kokacak
aklına bir fikir gelecek
bir çift iri memenin kuşkusuna
fidye vereceksin

bütün iklimlerin feri silinsin
ölümüm senden olur
bilinsin

gözlerin bir içimçaydı bizansta,
gözlerin,
ela teneşir uykularıma kapanan kırık pencere..
 
Y. Erdoğan

tarihsiz şiir

ve çoktan eylül geldi
ortaladı zamanı
yaşımız gibi.
bilemeyiz
hangimiz çok yaşayacak
bize biçilmiş hayatlarımızda
bir gün nefessiz kalıcam ya hani
düşüncesi kötü ama gerçek
gülümseyerek hatırla beni.
tarifsiz bil.
bugün,
değer biçmeden
sadece
sev.