...

yalnizlik giysim üzerimde...

iste otobüsten indim ve yürüyorum...yine ayni yüzler ve ayni cadde...dudaklarimda bana çok sey animsatan buruk bi sarki ''bir gün gelir de bir an,cokca zamanlardan sonra,geri dönüp baktiginda,bilmem anlar misin?O senin bir aninin benim ömrüm oldugunu,ne cok sevildigini artik çok geç oldugunu...''

anlasana!!!

biz aslında acı cekmekten hoşlanıyoruz galiba,o zaman daha manalı oluyo hayat,tadı tuzu oluyor hüzünler,baharatı oluyor ayrılıklar,beklentiler ise hiç son bulmuyor hep bir sonraki tada kalıyor...hiç tatmadıgımız birseyin tadını merak ediyoruz bazen,deniyoruz,derken alışılmış oluyor bizim için.hadi yeni bir yemek sunuyorum şimdi!!!ve işte bitti yemek,ama karnımız yine acıkacak...üzerine bir de künefe...Artık istege baglı.evet sihirli kelime burda işte''isteğe bağlı''nedir hayatın kuralı?tüm bu yangınların kıvılcımı nerden cıkıveriyor.Yok yok ben biliyorum ki; hep yeni seyleri istiyoruz,yetinmesini bilmiyoruz,farklı denizlere yelken açıyoruz,denizlerden okyanuslara...ama farkında değiliz kendi denizimizde boguluyoruz.Hadi yine başa döndük.
__Merhaba!
_Merhaba
__nerdesin?
_yemekteyim...

''galigali''

bu da ne demektir ki???? :)) ben de haftasonu ögrendim ne demek oldugunu...ama çok güldüm..aklıma geldikce gülmüyor degilim:))biraz yöresel bir kelime olsa gerek.hey okuyucu eger biliyorsan yaklaş:)) ve paylaş.olay şöyle gelişir;anneanne arkadas ve ben komsuya gidiyoruz,tam komsunun bahcesine adım attık ki,anneanne heyecanla ''bakın galigali''dedi.bunun üzerine tepkimiz birbirimize bakmak oldu(bön bön)bastonla işaret edilen yöne baktıgımızda ne görelim!SİNCAP (nerden galigali diye çıkmış ögrenemedim)
çoooookkk güldük,eğlendik.en sevdiğim kısım da şu kokulu domatesler ve salatalıklar oldu sanırım.süper demlenmiş caylarımız,yufka ekmegi,peynir domates ve salatalıklar...off ama ben yeni geldim ve hala aklım oranın havasında kaldı:))-yoksa karnım mı acıktı-bir de hala ilginç adetler varmış bunu ögrendim!!!eger bilmiyorsan ''naha sene!''

gece kuşu

ben bir garip penguenim sabahın 3'ünde...
ne sen bunun farkındasın ne de kuşlar farkında...

işte herkes yatagında uyurken yine yalnız basıma oturmusum,oturmus da bir türkü tutturmuşum..ohh valla şiirleri tam karıştırdım biraz cem karaca biraz orhan veli azcık deniz...kulak memesi kıvamına gelinceye kadar karıştır ve 150 derecelik bloga yerleştir.hepsi bu!ne kolay bi tarif değil mi?
hey işte bu penguen benim arkamda duran insanları farkedemeyecek kadar dalgın!!!(bu lafı hatırlar gibiyim bir baska 'yazar'dan :)
beklemenin güzel bir erdem olduguna inananlara...

beklemek...

insanların başı tansiyon düşüklüğü ya da yüksekliği yüzünden mi döner hep?birden bire okudugum bir blog beni bu hale sokuyorsa ben de hala düşünüyorum demek midir yoksa?neyi düşündüğüme gelince..hiç merak etme..bunu yazmayacagım,yazamayacagım.ama nereye kadar sürecek,nereye kadar ben kendimle savaşacagım bilmiyorum...kafamda örümcek aglarının olmadıgı bir gün olmayacak mı?

varyaaaaa

kendimi tekrarlıyorum :(