ne yaptıgımı elbetteki biliyorum..ama karsı tarafa nasıl aktarabilirim. nasıl herseyin yolunda gittiğini gösterebilirim. sadece hisler mi gercek olanlar? hislerimde yanılmıyorum demek mi kafama çok karısıyor kimi zaman. işte o günlerden biri, hatta gün değil de saatlerden birini yasadım az evvel. anlatamadım kendimi, herseyin yolunda gittigini.. cirkin laflar değil de nebileyim işte. oluyor arada, hersey benim dengesizligimden mi diyorum.. ama ceken sey ne bilmiyorum.. tuhaf bir insanım hepsi bu.. kimselere bulaşmayayım madem..kimse de bana yanasmasın. oluru ne? olması gereken ne? sıkıldığım için mi tüm bunlar? DEĞİL. e o zaman nasıl anlatabilirim, nasıl cıkarım işin içinden. uzaklaşmam lazım kendimden, yerimden, cevremden, herkesten. bu mudur? uzaklaşında herseyi orada koyup gidecek miyim?
sıkıldım ve sıkkınlıgımı bile yansıtamayacak kadar ahmak mıyım? o kadar cok soru işareti var ki kafamda su an. ama yoktu sabahtan, dun, ondan önce..şimdi neden birden böyle oldu?
ben kendimce dogru olan seyleri yapıyorum. içim sıkılmıyor, huzurluyum su an. o zaman sıkan sey ne olabilir? biliyorum ki 4-4lük değil hiçbirsey.
secimler yapıyoruz, iyi kötü, dogru yanlış..bizi biz yaparken.kırıyoruz, kırılıyoruz.
biliyorum ama akratamıyorum..
hersey güzel olacak bir gun.

sulugöz güzel de...
ya sıcaklar?

noldu?
cok mu gülüncüne gitti?
değil, değil mi? anlamıyorum. bunalıyorum. sıcakla alakası yok bunu biliyorum. yazıyorum yazıyorum yeni bastan alıyorum. reset atmalı mıyım kendime. yoksa komple çöp kutusuna mı göndermeliyim beni?
biliyor musun, agırlaşıyorum. ordayım. şuradayım. burdayım. aklım her yerde. hışkıra hıçkıra ağlamak nasıl birsey?
çok agırım, kaldıramıyorum kendimi, yükümü, ruhumu, düşüncelerimi..sıkıldım. bunaldım. gecmiyor. sıcak daha sıcak ve daha ağır. aynı anda görebilsem bir cok yeri ve kişiyi ne güzel olurdu. özledim.. ben burda hangi karedeyken digerleri hangi karede. ya da neresinde. farkında bile değil. sen istedigin kadar anlatırsın kendini ben istedigim kadar anlayorum kendimi. kalan kalır orda. uzakta :(
nefret ediyorum.

ben kimim

aradığınız kişiye şu an ulaşılamıyor,tekrar denemenize gerek yok.

belki bir gün..
kimbilir..

ne istediğini bilmeyen biri varmış
herşeyden elini ayağını çekmeye karar vermiş
ama bundan da pek emin değilmiş.
sonrasında düşüvermiş..
masal sona mı ermiş?

bırak

bırak beni
karanlığın içinde tek kalayım
ıslak vucudum sogukta titresin
titresin ve kendine gelsin
irkilsin,
son nefesini vermeye calışan hayvan gibi
bırak gideyim
odamda ışık olmasın
karanlıkta kalayım
gözlerimi acayım son kez
karanlıkta görebilirim
bırak beni
kokum üzerimde kalsın
düşüncelerimi boşver
kafa karıştırmaktan başka neye yarıyorlar ki
beynimde arılar var
bırakırsan uçarlar belki
dayanamıyorum seslerine
gözlerimi de götür
değmesin tekrar, kırmasın.
bırak gideyim
gideyim ve unutayım
sana ait olan ne varsa bende
al götür, istemiyorum bedenimde
parmaklarımı da al
kime götürmek istersen
dokunmayayım sana onlarla
gözlerim yeterdi bana
ama kalmasın, ne varsa al.
kendi kendime bırak beni.
duymayayım seni, sesini
şarkılar fısıldama, kızıyorum.
karanlık odanın tenhalığında
yüreğimi aldım avuçlarıma
parmaklarımı da almıştın
kanıyorlar bir bir
yüregim çırılçıplak önceki gibi değil
bırak beni n'olur!
bırak beni ruhum.
sen içimde oldukça..
bırak beni kendi halimle.
dokunma bana.
gözlerimi alırken gözyaşlarımı da götür
işe yaramazlar artık nasılsa
zaten tükenmişti bendekiler de
bırak beni ruhum,
oldugum yerde kalayım öylece
vicdanımı, duygularımı, sevgimi
sevdiğimi de bırak
kendimi hissetmezken iyi
bırak o iyi olsun.
üşüyen ellerimi de veririm sana
yüregimi atarım avuclarımdan
kanlansın heryer umrumda değil
nasılsa görmemi de engelledin
hala üşüyorum
eksik olan şeyleri de götür yanında
bendeki eksiler..
dolmayan boşluklar
rüyalarıma sahip çıkma
rüyamdaki hayallerimi götürme
çok görme bana ulaşamadıklarımı
ruhum sana sesleniyorum
ya kurtar beni ya da bir yol göster
ya herseyi al ve git
ya da hepsini bana geri ver
sevme beni ruhum, okşama
çek git ve bitsin
bırak beni kendime.

neden-sonuç

atmışım kendimi denize
oluvermişim denizkızı
kimse görmesin diye kaçmışım sanki
kurtarsın birileri diye beklemişim
çelişmişim
ama nafile
kördüğüm oluvermişim denizin içinde
aslında hersey o kadar kolay ki
hersey o kadar açık ki
ya verilmiş sözler?
sözümü tutmak, yapabileceğim tek sey
su akar yolunu bulur mu bilmiyorum..
denizkızı akan suyun sonunda
bir son bir başlangıcı getirir ,
yoksa biz mi başlatırız?
sahiden denizkızı var mı?
biri beni kurtarsın vicdanımdan..