bunaltıcı finaller

sınavlar mıydı can sıkan?

bu sene mutlu bir sene olsun güzel olsun herşey diyerek girmiştim. inşallah dileğim gerçekleşir diye düşünürken..neyse boşver.

son gün

Senenin sonuna yetişebildim, onca zaman yazamadım. Yazmadım.
Umarım yeni yıl sağlık, huzur, bol kazanç, sevdiklerinizle geçirebileceğiniz mutlu anlar getirir hepinize.

soluk alıyorum

her gün yeni baştan. yeniden uyanıyorum. gördüğüm resim aynı. git elini yüzünü yıka. aynadaki sen ve bakışında yazan onca yaşam. zaman ne çabuk gidiyor. ablam doğmuş bugün. kutlu olsun. bu gün ne değişikmiş, ne değişmiş..
ablamı aramalıyım. beş param yok. hediye almasam da olur. olur mu? erteleyeyim hediyeyi en güzeli. hediye ertelenir de, ya sen? ben en iyisi yanına gideyim, kapısını açsın bana. ne kadar kızdırsam da beni seviyor biliyorum. ben de onu. sevildiğini bilmek güzel birşey, bunu dile getirmek, hatırlatmak, hatırlanmak, seni unutmadım bugünde demek.
aklımdasın.

yazan: şımarık insan

gittiler..
soluk sesi gelmez oldu
kapı da çalmıyor
başucumda yeni kıyafetlerim yok
temiz mendil de
gülümseyen çocuk
hani içimde o kıpırtı var ya
göremiyorum.
bir ara geliyor bir ara gidiyor.
o gelip gidedursun gelmiş çoktan bayram
o gelmiş de
hani diğerleri?



buruk olmayan bayramlar geçirmeniz dileğiyle!

olmazsın

olmazsın dedim kendime. hiç bir işi beceremez, hiç bir şeyden anlamaz, kişiye hak ettiği değeri gösterebilme yetisine sahip olamaz, boş bakan, boş gezen, kimseye yararı olmayan, hatta bırak kimseleri kendisine bile faydası olmayan...
yapabildiğim en güzel şey, her şeyi mahvedebilmek. sımsıkı bağlıyken elimdeki ip, her şey güzelken. düşüncelerim bile bana yetiyorken. makasın kesici olduğunu bildiğim halde "dur deneyeyim yahu, kopmaz nasılsa" gibi bomboş bir düşünceye sahip olmak. herkesin becerebileceği bir iş değil. e be insaf madem bunların bu noktaya geleceğini böyle olabileceğini tahmin ediyordun, peki niye? niye göremedin, niye üzdün, niye üzüldün, niye kaybettin, o duyguyu elinden alıverdin? sorunun ne ki? bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum.
ben işlerin bu kadar büyüyeceğini tahmin edemedim, bişi olmaz diye düşündüm. ama niye ağzından bir söz cıktı madem? niye tutamayacağın sözü kullandın boşuna. kötü bir sey yapmadın belki, ama kırdın ama ne hale soktun. ne duruma gedi.
iyi mi ettin ki..
nasıl geri gelir, nasıl düzelir, düzelir mi? kırılınca kırılmış mıdır..
yap sen sonra da derdine yan. terbiyesiz palavracı.

yine komık oldu... keşke dinleseydi. bana ne yapmam gerektigini söylemeseydi. farklı bir dil kullansaydı. kırmasaydı beni. zaten ben bir yanım ne kadar cok iste de olması gerekeni yapmamış mıydım. henuz yapmasamda bunu planlamadım mı? ama neden biraz bekleyip olacakları görmek istemedin ki. biliyordun değil mi gideceğimi? ben de biliyorum olacaktı. denseydim olacaktı. ama bunu görmemize fırsat vermedin. çünkü istemedin gitmemi, yanından ayrılmamı..peki nereye kadar? ben kendi ayaklarım üstünde duramyacak mıyım? küçük bir kız cocuguyum değil mi, elimi tutmanız gerek. karar vermelisiniz benim yerime. hayatımla, isteklerimle ilgili olan seyleri. benim fikrim benim ne istedigim hiç önemli değil, değil mi? nasılsa ufak bi çocuk, nasılsa dizinin dibinde. üzülmeyecegim diyorum.

elimde değil. küçüğüm ya ondan, elimde olamaz zaten birsey.

karar ?