aldanıveriyorlar

Deli kızım uyan
Söylenenler yalan
Deli kızım uyan
Bir tek sensin duyan..

hüzünlü.
özlerdim kese yogurdu aldıgım bakkalı, abimle nar taneleri yeme yarışını, otobus duragını, 10 dakika içinde istedigim yere varmayı(tabi uyuşuklugumu saymazsak), " korkuyorum benimle uyur musun" dediğim akşamları, bilye oynarken 5'lik bilye kazanmaya calışmayı,ablamı çenem sayesinde uyutmadıgım geceleri, pemcereden yagmuru izleyip o sarkıyı söyledigim günleri.. uzaklara gitseydim eger, özleyecegim seylerden birisi de yol üzerinde bulunan erik agacları olurdu. onların cabucak aldanıvermelerini de seviyorum.
büyüdüm, kocaman oldum, öğrendim öğreniyorum da özlem nasıl giderilir bir türlü kestiremedim..

farkında değilim

haftasonu csa ile birlikteydik. aslında uzun zamandan beri hiçbirsey yapmayı istemeyen ben, sabahın köründe kalkmayı( benim için kör vakit) göze alıp cıktım yola. ama yataktan kalkana kadar gelin bana sorun, "aman gitmeyivereyim, ben olmasam da gitcekler nasılsa, ne fark etcek, zaten uzun zamandan beri ugrayamıyordum, hebele höbele.." diye söylenerek çıktım yatagın içinden. ama biri gelip dese ki gir yine hemen atlayıp uyucam.( evet o kadar tembelim, çünkü sabaha karsı 5te yamışım, kalktıgım saat ise 8.30) neyse bir sekilde attık kendimizi vakıfa. zaten acıldı uykum bi süre sonra.
benim tembelliklerimi es geciyorum, bi ara buna da değinirim.ne yaptıgımıza geleyim.görme engelliler okuluna ziyarete gittik. iyiki gitmişim dedim. iyiki popomu kaldırıp(tabiri caizse) yataktan cıkmışım.iyiki birilerini sevindirdik ve şükür ettim bir kez daha. ne kadar masum, ne kadar hayata baglı olduklarını, ziyarete gelen birilerini heycanla beklediklerini, muhabbet etmek için etrafınızda dört döndüklerini, gözleriyle dokunmak yerine elleriyle insanları tanıdıklarını..hangi birini anlatayım bilemedim.
salim elimi tuttu, avcumu okşadı, elimi kafasına götürdü, benim görmemi değil dokunmamı istiyordu. saçlarını yeni kestirmiş ama taranabiliyormuş yine :) bunu anlatırken bile heycanlanıyordu. cennet ise çalıkuşu'undan bir sayfa okudu bize. atkı örmüş tatilde(hala anlamış değilim nasıl bir kabiliyettir), bir digeri benim pek sevmedigim, hatta dalgasını bile gectigim bir sarkıyı aniden öyle bir içten okumaya basladı ki, o an gözlerim doldu. kimbilir onun için neler ifade ediyordu.. dans ettik turgayla. oyun oynadık, el ele tutuştuk hep, sarkı söyledik birlikte, hayallerini alattılar birer birer...sevindim. sevindiler.
biraz olsun beni kendime getirdi. tekrar ve tekrar şükrettim, ediyorum.

yırttım

yarismadi
yenilmedi
acik secik sizle oynamadi
gerilmedi

sanilmasin yine basmis onu bulantilar
yanilmasin oyle dalga gecen yabancilar

ve dedi ki: geride kalan eski midir? dun artık eski mi? söküp atmak isterken iyice içinde kayboldugunu farkedettim.her an aklımdaydı, tüm benliğime dolmuşken ben hala inkar mı ediyordum.etmiyordum da ne ediyordum? aahh ahh dedim. kendime gelmem gerektigini söyledim.esekler gibi içtim.noldu, hiçbirsey.değişirmişiz ya bunu öğrendim, değişmek değil de özümüzü koruyarak yenilenmek.bazen böylesi daha iyi, bazen sen cekildiginde daha iyi. zorlamadan.insanca.zor olanı bu muydu? ama içimde kopanları kim bilecek ki, boş ver bilmeseler de olur. kimse incinmesin yeter.asıl incinenin ben oldugu kimin umrunda ki! milyonlarca insandan birisin, kimbilir digerleri neler cekiyor, düşünüyor, yasıyor..baslatma şarap çanagına! cekil ve git. git ve hersey bitsin.biter miydi sahiden. biterdi, toplardım kalbimin kırıklarını bir bir, tek bir zerre kalmasın yerde, üzerine basmasın başkaları. o, benimdi, sadece ben toplarım yerden ve istedigimi yaparım.kıran da ben değil miydim sonucta.hepsini topladım.. her biri elime battı, kanadı elim, aglattı beni.ama baskaları basmasın istedim inatla topladım. acımadı.atmadım. sakladım kutuya, ama hiç açmadım onu. eskiydi artık, paramparcaydı. ordaydı.
ben de birsey demedim, diyemedim bunların üzerine. yardımcı olmak istedim, elini tutayım,destek olayım, üzülmesin, ağlamasın istedim. bakamadım gözlerinin içine. ayna gibiydi. " inan gececek, zamanla gececek, zor olacak, ama gececek, kırıkları toplarken acımadı ya ellerin, acı sinsice cıkacak ama gececek.." çocuk gibi konuşma, sinir oluyorum.
hersey eskiyecek..ben de..birgün bitecek..

günaydın

günaydın diyorum ben yeni uyanmışım, üzerimde yeni gunun yorgunlugu şimdiden var.eee.. ne mi..yok ki yapcagım buyuk bir olay, sadace her zamanki gibi yorgun hallerim.
bir de bugun fakültemizde rock fest adı altında birseyler olacak ya hadi hayırlısı:) bizim okuldan çok büyük bir beklentim yok ama bu da bi gelişmedir.dogru dürüst senlik bile yapılmazken..neyse şikayete gerek yok.
oraya bir ugrayayım dedim.
sonra bebeişi görmeye giderim belki(bu arada dun tekme attı teyzesine) çok sevinçliyim o yuzden.bebekoviç sen bir dunyaya gel hele ben neler yapcam sana :D
bebekoviç beni dinlersin sen dimi? anlarsın dimi? öperim senin minik minik ellerinden, yerim seniiiii :D

anlamsızım

kendimi iyi hissettigim söylenemez su an.kulaklarım yanıyor mesela.dudaklarım da şişmiş gibi.bakışlarım ışıksız.kendimi sevmediğim bir gündeyim.
her zaman dışarda beni bulurken yediğim içtigim seylerde pislikler, bu sefer yapmaya calıştıgım bulgur pilavında cıktı..hazır paket olunca ayıklama geregi duymadım(ki büyük hataymış bu) cotank diye dişlerime bişiler geldi..
işte bu da bahenesi oldu herseyin..kendimi sevmeme nedenim.iyi birisi olarak görmeme nedenim, taaa içine edeyim diyesim geldi(hiç demedim buyle birsey, ne olursa olsun bi güzellik çıkar bundan da demekten bıktım galiba) tükettim mi kendimi.yavas yavas tukeniyor muydum bilemiyorum.hep eskiyi mi özleyecegim.bir ucum orda mı olacak?
zaten minik velet bana tepki de vermedi, sanırım sevmiyor beni.tiz sesimi begenmemiş de olabilir. ben onu hissetmeye calışırken aklımdan gecenleri okuduysa eger ondan tepki vermemiş de olabilir.elimde değil..
bahtın güzel olsun miniğim.

bil(e)mezsin

bittiğim yerde baslar yeniden..yazmaya başladım yine, aklımdan gecenleri de aktaramadıktan sonra neye yarar ki..neye yarar demişken söyleyeyim ben bittikten sonra neye yarar? neye yarar yoklugunda sarkı söylemek, neye yarar 'o an'ı anlatamamak tüm heyecanıyla.ne demek bu?
uçarım giderim bir gün senden, senden uzaklara. bilirsin gidemem ben.yoksa bilir misin? hep kalan olurum, ardından bakan olurum, güçlü görünürüm bilir misin? bilmezsin tabi. nerden bileceksin,yoksun ki.yoklugunda bulacagım kendimi herhalde. düşüneceğim, tartacagım.ben kimim ki? anlamıyorsun yazdıklarımı, anlamanı da beklemem.yazı işte.ben öylesine yazmayı bilirim bir.kendimce.bir de öylesine çizerim.görmene gerek yok.sıkıntıda mıyım, onu da bilmiyorum.sıkıntı nedir ki acaba? ugrasma benimle zaten anlamıyorum.
tozpembe bakmıyorum ne demekmiş bu tozpembe bakmak, ben mor bakabiliyorum.pembe kalmamış elimizde.buna da mı tamam diyeceksin.oohhoohhoo herseye peki denmez ki, bi kere fikrini söylesen.olmaz ki benim begendigim herseyi begenemezsin, benimle aynı fikirde olamazsın.olmamalı. üzmemek için mi? yapma lütfen.gercekten böyleyse, eksiyim. eksi? evet sıfırın altında kalan gibi. etkisiz eleman mıydı? bilirsin bunu kesin. yoksa yutar mıydı herseyi, ondan yutan eleman mı derdik? ne denmişse denmiş, değiştirir mi seni, beni? çarpmaya göre tersimi aldım yine ben çıktım. topladım hiçbi halt olmadı, cıkardım yalnız kaldım. bölmeye geldi ben bölemedim, sen böler misin benim yerime?yok. buna da gelmiyorsun demek. korkma zarar görmem.birazcık içinden geldigi gibi davransan nolur? davranıyorum. dogru ya ben farklı hayal etmiştim, demekki sen böylesin, içinden gelen halinle de böylesin.
haydi dışarıya cıkalım! -.- yoksun tabi.(neydi o sarkı, dayanamam ben bu son gidişine, alışamadım sensizlige, garip olurum hazan gec...) bilmiyorum bile kim söylüyor. küçükken dinlediklerim ya da ezberlediklerim hep takılıyor aklıma.
ne alaka şimdi .
müzik kutusu hoşçakal demeye hazırlanıyor.

neymiş???

:)