sakar mıyım neyim?

kabul edilmiştir:
deniz sahsiyeti bir adet sakardır.
bu kaçıncı vukuatım benim bilmiyorum, o değil bir gun kötü birsey gelcek basıma.gribim zaten o ayrı mevzu bir de dun top oynarken ayagım burkuldu ve şimdi toplallıyorum resmen.basamıyorum ayagıımın üstüne.şişlik falan yok, morarma azcık var.sanırım zedelendi.üüff yaa..akşam buyuklerimizin dediğini yaptım. iğğkkk çok pis kokuyor ama. zeytinyagıyla ovduktan sonra bir de üzerine sogan koyduk ve sardık.aman yarabbim bu de ne ?( soganlar pembeleşinceye kadar bekleyecekti ayagımda bir de) bilmiyorum iyi geldi mi ama ev berbat koktu. tum pencereler acık ve ev havalnıyor suan.şimdi de jel surdum sanırım o da iyi gelir..hmm ee okula gec kalcam şimdi.ben en iyisi uçayım. seke seke gidecegime göre yolum 5 dakka daha uzadı :(
ahh aahhh sakar olmak da ayrı bir meziyet!

tam iyileştim derken..

yine burnum akmaya basladı, ben iyileşmiştim oysaki..hapşurup duruyorum :( ne zaman bitecek bu grip?

sahur

karnımı da doyurdum bir güzel.eski sahurlar güzeldi bizde.sen kalktıgında sofra hazır oluyor mesela, sanırım en güzeli bu olsa gerek, hiç o zamanlar bunun farkına varamamışım. hazır bir sofraya oturmak ne buyuk bir sereftir oysa..benim çocuklugumda kışa denk geliyordu ramazan..dolayısıyla sogukta yataktan kalkmak da bi sorundu.o sıcacık yatagından kalkıp uykulu uykulu birseyler yemek.bi bakmışsın bir muddet sonra iştahın açılmış kızarmış ekmegin üzerine tereyagını da surmuşsun ,yanında da bir bardak çay.kalabalık olunca açılıyor bu iştah.bize kıyamayan annem hemen yatmamızı isterdi.kalkmadan önce yatagımın sıcaklıgı gitmesin diye yorganımı hemen kapatırdım yine , öyle yarı acık bırakmazdım ve geri döndügümde uykuma kaldıgım yerden devam ederdim.işin en güzel tarafı da bu olurdu:) uyumak. yemegini yemişsin ve uyuyorsun. aa bi de davulcu geçerdi. ben korkardım davulculardan, belki de korkum gürültüsündendi. ama yine de pencerenin kenarına geçip bakardım perdenin ucundan.arada gıcıklık olsun diye pencereyi acardım ,tabi bunu farkeden davulcu hemen pencerenin altına gelirdi ben de kaçardım.meger adam para için geliyormuş benimle alıp veremedigi birsey yoktu ki.tekrar yatardım ve sanırım uykularım da daha bi manalıydı. huzur vardı.anne uyumazdı daha bulaşıklar vardı, ibadet vardı..yapılması gereken işler.anne için gün baslamıştı bile.anneler daynırdı, anneler herseyi hallederdi.
ramazanlar eskiden daha güzeldi
eskiler hep daha anlamlıydı
şimdi yalnız sahurlar pek de içacıcı değil, eşlik eden birileri cıkar ilerde elbet..
peki ya şimdi ne yapmalı? yataga zıplamalı..cok uykum geldi.gevezeligim tuttuyor bazen.iyi geceler millet!

şimdi okullu olduk!

evet en son hastaydım ya iyileştim artık:)ve şimdi okuluna gitmesi gereken bir ögretmen adayıyım.okul?! evet ilkogretim okuluna gidecegim bir saat kadar sonra.staj basladı artık ögrencilerimle birlikteyim.hiç kıskanmayın, belki onlardan birer parca bişiler cekebilirim sizin için.(burası aklımda yani, her ne kadar artık blogumu kapatma egiliminde olsam da)
ne diyordum; okulumdan gerekli evrakları aldım ,gecen hafat gittigimde bir ögrenci yanıbasıma gelip "ögretmenim siz kaçıncı sınıfların dersine gireceksiniz" dedi :) :) :) bana mı dedin..ben mi.. ögretmen.. hımm.. derken çocugu ayak üstü kandırdım(pis yalancı ögretmen seni) ya kandırmak değil de işte o gibi bişi.(rası nasıl oluo bilmiyorum aman çok soru sormayın işte) ben ortaokullara girecegim dedim.nihahahaha. ve cocuk olagan gülümsemesiyle "öyle mi! tamam" dedi koşa koşa gitti. görüşürüz evladım görüşürüz:) bahcede beklerken gözgöze geldigim minikler de ögretmen sanıp(ne yani ögretmenim zaten hıhh) daha bi cekingen oldular.
ayy şimdi heycan bastı bakalım bugun neler olacak?
"ögretmen hanım?"
:)

hastayımmm..

grip oldum.çok fenayım.ilgiye alakaya ihtiyacım var.burnum kızaracak yine.kaç mendil tükettim bilmiyorum.meyve yiyorum bol bol ama yine de bana mısın demiyor.tavsiyeleriniz var mı?
eşim dostum beni hastayım sanıyor
yastayım bunu kimse bilmiyorrrr
dırıdırırdırırıdırırdııı..
biiippp..

17

bilmiyorum.komık belki ama bilmiyorum işte.hayatımdan cok erken çıktıgı için hatırlamıyorum desem daha düzgün olur."düzgün" dosdogru giden ne var ki?okul yolum yamuk mesela. ağaclar da yamuk. kalbim yamuk..bu sekilde olmaları anlam katıyor belki de onlara..hayat çizgileri de yamuk oluyor mu ki? elbette. hep bebek mi kalıyorum demek ki burda da var bir yamukluk.su gunlerimi özleyecek miyim?yine değişecegim.kendimi cekilmez bulunuyorum çoğu zaman.neyse konu ben değilim.konu; O'nun hakkında yüzeysel bilgiye sahip olmam..çünkü değişiyorum..küçüklüğümü hatırlamıyorum. belki 10 sene sonra da bunları hatırlamayacagım..bu da bir yamukluk.küçük seyler sevindirir ruhumu diyor ya harun ben de öyleyim işte..ama bugun küçük seylere sevinemedim..belk de o küçük seyleri farkedecek kadar aklı basında değildim.aynaya baktım aynadaki ben değildim sanki..düşünsene hangi rengi sevdigini bile hatırlamıyorum."acaba buna tepksi ne olurdu" diye kafamda beliren soruya net bir cevabım olmuyor.olamıyor.bu duruma kızıyorum.kısa bir süreliğine çıkıp gelsen?doğaya aykırı seyler isteme be güzelim!gecti artık neye yarar değil mi? ancak hayalimde canlandırabilirim ama o da benim istedigim gibi olur.benim hayalim değil mi neticede.ee ben seni nasıl tanıyacagım? büyüyorum ya "artık yetişkinsin" deniyor ya bana..nasıl bir yük biniyor omuzlarıma anlatamam.bogazımda birseyler düğümleniyor.HAYIR.ben büyük rolünü üstlenmeyi istemiyorum.gelin n'olur..bir karede fotografımız olsun..elele tutuşup gezelim.evet hala çocugum..ama yalnızlık oyununda. elimde ağlamamın kazandırdıgı ayı.bak bunu hatırlıyorum agladıgım için ablamı elinden alınıp bana verilen o eski ayı.şimdi kolinin içinde diger oyuncaklarımın arasında tozlanıyor.o gece onunla uyumuştum.zafer benimmiş gibi.çocuktum ya bilmiyordum işte paylaşmayı(evet şimdi de çocugum)
ağlayarak ablamın elinden almayı basardıgım ayı haricinde hatırladıgım bir sey daha var.tam tersine çok güldügüm bir an..eşekcilik oynadınız mı hiç? ben yine oynamak istiyorum..ama o günkü gibi..

hatırlamıyorum baska birsey.
zorluyorum kendimi
yorma fazla.

evet bugun, belki de tam su saatlerdeydi..gitti ben uyurken.sabahını da hatırlamıyorum.gecesini de.ne oldu? kalabalık vardı korktum.köşeye kıvrıldım ve baktım anlam veremedigim kalabalıga.
hatırlamıyor olmam daha mı iyi kestiremeim ki..hatırladıgım benzer gunu düşününce bir cesit oluyorum.gitsem bir türlü gitmesem bir türlü.sevsem bin türlü sevmesem başka türlü..
dedim ya cekilmez biriyim ben.
umarım her neredeysen yarım bıraktıgın insan yanındadır ve gülümsüyorsunuzdur bana bakarak.değil mi vinçenzo?
içimden gecenleri anlarsın..söyleyemediklerimi duyarsın..bugün senin günün benimse..neyse boşver.

hoşçakal
kıjın...

kim bilebilir ki umut ararken umudun aslının kendisi oldugunu..mutluluk ateslerini yakanın da oluşturanın da kendisi oldugunu nerden bilebilir küçük bir çocuk..efsaneler neden efsane olmuştur acaba merak ederim..gercek olmadıkları için mi? inanmaya calıştıgımız için mi?hoşumuza gider..
yok o değil de mutluluk varken biz neden hüzünü kederi ararız? neden bir yanımız yalnız kalmak ister? ya da bir yanımız baska bir seyler fısıldar..fısıltı neticede ama derinden gelir gibi..duydun mu bir kere duymamış gibi davranamazsın ki..oldu mu bi kere olmamış gibi..
an gelir böyle olur işte..
çıkıp gitmek istersin , kapıları kapatmak istersin..olmaz.çünkü "sen" değişmeyensindir. değişmedigini düşünürsün..beklerken onca mevsim geciyor hersey değişiyor bir ben ,ben kaldım aynı dersin..düşünürsün..düşünürsün..yine basa sararsın kaseti..

ah, bir ateş ver, cıgaramı yakayım
sen sallan gel, ben boyuna bakayım

uzun olur gemilerin direği
çatal olur efelerin yüreği

ah, ataşı gavur, sinem ko yansın
arkadaşlar uykulardan uyansın